Onze kinderen krijgen in deze tijd van het jaar het goede van twee werelden, zowel Sinterklaas als Santa Claus. Over de eerste heb ik een tijdje geleden al het een en ander gezegd toen hij op de Nederlandse school langskwam. Omdat onze pakjesavond een beetje in het niet dreigde te vallen vanwege ons vakantievertrek de dag daarna en Thijmen zijn "tummybug" (buikgriep), hadden we het cadeautjesfestijn uitgesteld. Hoe gemakkelijk opgelost, dachten we. Sinterklaas en Santa Claus hadden gewoon een "afspraak" gemaakt. Want ja, nu we in Australie wonen komt Santa natuurlijk ook bij ons langs, maar je kunt niet cadeautjes van alletwee krijgen, dat zou dubbelop zijn (lees: daar hadden papa en mama gewoon geen zin in). Vandaar de afspraak tussen de twee. Van Sinterklaas dus wat in de schoen en van Santa wat onder de boom. Of was het nou de sok? Ja, daar stonden Hank en ik dan op kerstavond. Wat te doen met Santa? Hoe gaat dat? We hadden geen idee. De kinderen wisten dat ze koekjes en melk moesten neerzetten, maar ja waar zet je dat dan neer? Bij de voordeur, bij de boom of de open haard? Komt hij ook door de schoorsteen? Moeten die rendieren ook wat eten? Zo ja, wat eten rendieren dan? Moet je ook wat zingen, een kerstliedje ofzo? Ja, vind daar maar eens 1,2,3 een snel en geloofwaardig antwoord op want er staan drie paar vragende kinderogen op je gericht. We hebben het opgelost met een bordje met wat taai taai (hadden we nog over en ja, dat moet ook nog op voor het einde van het jaar) en een bekertje melk. We gingen er maar van uit dat dat voor Santa is want voor de rendieren hebben we een wortel achtergelaten (beetje weinig voor acht van die beesten, maar okee). Volgende dilemma, de cadeautjes. We snapten er al niets van, want bij al de Australische gezinnen waar we over vloer kwamen in de dagen voor de kerst zagen we overal al stapels cadeaus onder de boom liggen. Was Santa daar dan al geweest? Nee, die waren blijkbaar gewoon door papa en mama gekocht en daar neergelegd. Santa komt alleen op kerstavond een klein geschenkje in een sok gooien. Jemig, om het maar eens lekker ingewikkeld te maken. Nou ja, wij hebben de hele mikmak onder de boom gegooid en dachte dat we er zo van af waren. Maar nee, Santa was nog niet klaar met ons. Bij het vinden van de pakjes de volgende dag dachten de kinderen dat het ook allemaal echt van Santa kwam. Maar er zaten ook pakjes bij die onze hulp er al eerder in de week onder had verstopt (had ik niet gezien) met een stickertje erop dat het van haar kwam. Wederom verwarring. Wat doet de hulp nou bij Santa? En waarom komen ze samen ' s nachts iets brengen? Hadden we dat allemaal weer rechtgepraat krijgen we de volgende onverwachte surprise. Onze buren bellen ons aan het einde van de dag op of we zin hebben om zomaar even een borreltje te komen drinken. Ja hoor tuurlijk, in een borreltje hebben we best zin. Daar aangekomen staat buurvrouw ons met drie enorme cadeaus op te wachten. Oeps, ik heb niets voor de buurkinderen. Wist ook niet dat dat moest. We hadden per slot van rekening ook niets afgesproken. Om de situatie te redden zeg ik nog beleefd dat dat helemaal niet had gehoeven etc etc, maar volgens buurvrouw "doe je dat nu eenmaal met kerst....." O, help de buurvrouw is nu ook al Santa. Na het borreltje komen we weer thuis en zien we aan de deur een grote plastic tas hangen met cadeautjes erin, met als afzender de ouders van een vriendje van Thijmen. Nog meer Santa maar dan toch weer niet. Help, en dit is nog maar eerste kerstdag. Op tweede kerstdag zelfde verhaal, wel cadeautjes voor de kinderen en ik heb niets meegenomen voor de andere kinderen (wel zelfgebakken speculaasjes, maar dat is niet echt een cadeautje te noemen). Maar ja, die zijn al groot en die geloven toch niet meer in Santa, of toch wel? Oooh help, kerst in Australie. De kinderen zijn in Santa heaven, ik ben alleen maar blij dat' ie weer naar de Noordpool vertrokken is. Of was het nou Lapland?
