dinsdag 13 juli 2010

Nederland-Spanje in Engeland








Het was een Nederlands-Spaanse avond voor ons op zondag. Niet alleen op de televisie, maar ook bij ons thuis. Natuurlijk wilden wij de wedstrijd zien samen met onze goede Spaanse vrienden, de familie L. Zij kwamen ongeveer gelijktijdig met ons hier in Engeland aan. Wij trekken veel met elkaar op en al onze kinderen zijn even oud en zitten bij elkaar in de klas en zijn onafscheidelijk (vooral de twee meisjes). Naast de Spaanse familie hadden we nog Zuid-Afrikaanse (support voor het gastland) en twee Engelse families (support voor de scheidsrechter) op bezoek. Vanuit Nederland kwamen Loeke en Mees voor een weekendje Engeland, en zij hadden ons voorzien van het nodige Oranje. Ondanks het verlies voor Nederland hadden we een bijzonder spannende (neeeeee/siiii, kom op/venga venga) en gezellige avond met spaanse ham, gazpacho en empanada, en nederlandse pannenkoeken, kipsate'tjes en huzarensalade. De afloop is bekend, maar onze Spaanse vrienden zijn nog steeds Spaans en nog steeds onze vrienden.

maandag 5 juli 2010

De Roos; een engels sprookje


Er was eens een prinsesje in een ver en koud land. Zij woonde in een paleis met een prachtige rozentuin. Helaas waren door de strenge winter alle rozen doodgevroren. Behalve eentje. Het prinsesje ging elke dag even naar het roosje en sprak het bemoedigend toe. Kom op roosje, nog even volhouden, het wordt echt een keer zomer en dan kan je iedereen laten zien hoe mooi je bent, zo sprak het prinsesje. Echter, op een dag kwam er een verschrikkelijk monster de paleistuin ingestormd. Hij was harig, had enorme poten en vlijmscherpe tanden. Hij zag het prinsesje, nam een aanloop, opende zijn angstaanjagende muil en...... hap, slik, weg was het roosje. Het prinsesje was niet verdrietig. Ze moest vreselijk lachen om het malle monster. Ze werden beste vriendjes en leefden nog lang en gelukkig.