Goedheiligmannen en andere snuiters

Sinterklaas (van de Nederlandse school) was weer gearriveerd in Sydney en de hele Nederlandse gemeenschap dook op hem af. Arme goedheiligman. Hij moest maar liefst vijf uur lang met kinderen praten, waarvan een groot deel hem doodeng vond. Waaronder Bex. Die durfde hem niet aan te kijken. De jongens (inmiddels) wel, want die weten dat er een cadeautje aan het einde van de dag aan vast zit. Aardig doen tegen die man, en praten (ook al hou je daar in het geval van Chiel niet echt van). Stelletje opportunistjes. Maar goed, aan het einde van de dag ga je toch maar mooi weer naar huis met een Star Wars light sabre (een "life saver" in Thijmen zijn Engels, klinkt toch aardiger).
De goedheiligman was ook op de Australische school langs geweest, al hadden ze daar geen idee wie hij was. Daar moest mama aan te pas komen om dat eens met een powerpoint presentatie uit te leggen. Jaha, de goedheiligman in powerpoint (eens een juf, altijd een juf). Of de boodschap is overgekomen weet ik niet, maar de volgende dag had iedereen een zakje pepernoten en een klein cadeautje in zijn schoen. En daar ging het om. Of het nou Santa Claus is of een onduidelijk heerschap die er vaag op lijkt uit een ver land met een gek taaltje maakt ze allemaal niet uit. De volgende dag schakelen we weer net zo gemakkelijk over naar Santa tijdens de jaarlijke Christmas Carols Night op school. Met z'n allen kerstliedjes zingen en picnic op een kleedje en als het donker wordt allemaal glowsticks aan.
Kortom, het is weer december in Australie. Sinterklaas en Santa Claus. Leg dat maar eens uit. In powerpoint graag.