Mijn vader had vroeger een rouw- en trouwpak. Een donkerbruin driedelig visgraatpak dat hij aandeed naar begrafenissen en trouwerijen. Nu heeft hij vandaag de dag nog steeds een rouw- en trouwpak, maar is het netjes donkergrijs en heeft geen retro visgraten meer en draagt hij het ook gewoon zomaar, zonder dat hij naar een begrafenis of trouwerij hoeft (of omdat het moet van mijn moeder, wat meer voor de hand liggend is). Nu heb ik hier in Australie helaas inmiddels ook een begrafenis bijgewoond. Ik trok daarvoor dus keurig mijn “LBD” (little black dress in jargon), oftewel mijn rouw- en trouwpak, voor uit de kast. Aangekomen op een centrale verzamelplaats voor alle bekenden voordat we naar de kerk zouden gaan, werd opgemerkt dat zwart dragen op een begrafenis wel heel European was. De daaropvolgende kerkdienst was heel bijzonder en erg emotioneel. Ik liet af en toe een traan rollen en depte deze keurig weg met mijn meegebrachte zakdoekje, dat in mijn tasje naast de pepermuntjes zat. Ik kreeg af en toe een blik toegeworpen die ik niet helemaal kon plaatsen. Later begreep ik dat tranen eigenlijk ook niet helemaal okee zijn. Het mag wel, maar eigenlijk hoort het niet. Zo European.
Een trouwerij heb ik hier nog niet gehad, dus daar kan ik niet over meepraten, maar ik zie regelmatig bruidsparen op allerlei locaties. Die zijn meestal herkenbaar aan de feestelijke dames eromheen. Hooggehakt en gestoken in piepkleine en vrolijk gekleurde nylonjurkjes met een speciale voorkeur voor paars en turquoise. Nee, dat rouw- en trouwpak hangt hier nutteloos in de kast. Te European.
2 opmerkingen:
Als jij op je vader lijkt dan ben je een knappe meid.
Ik heb een keer een libanese bruiloft gehad in Australie en dacht dat het dan ook hun cultuur was om de tafels naast elkaar te zetten (het bruidspaar met familie en getuigen zaten dus in een hele lange rij op een podium) De rest van de gasten zaten appart aan ronde tafels. Dit blijkt dus (begreep ik later) erg Australisch te zijn. Zo saai lijkt mij voor het bruidspaar.
Erg vreemd dat je de indruk kreeg, geen traantje te mogen pikken.
gr. Mariëlle
Een reactie posten