Fundraising

De afgelopen paar weken ben ik erg druk in touw geweest voor onze school. Afgelopen vrijdagavond vond de jaarlijkse fundraiser plaats, georganiseerd door de oudercommissie (waar ik dit jaar in zit, want ja, je moet toch wat met je vrije tijd). Ouders zijn hier op zich veel meer betrokken bij de school dan in Nederland. Er wordt van alles door de ouders georganiseerd. Veel sociale dingen, maar met name dingen waarbij geld kan worden opgehaald voor de school. Er moest in dit geval geld worden ingezameld voor een afdakje boven de carline (daar waar de kinderen op hun ouders staan te wachten als die met de auto langs komen rijden om ze op te halen). Aangezien het hier in Sydney nogal vaak regent, vindt het schoolbestuur het nodig om een afdakje te laten maken. Persoonlijk vind ik dit nogal overbodige luxe, kinderen zijn niet van suiker, maar goed als de school dat nu eenmaal wil, okee. Ieder jaar verzint de school een ander doel, vorig jaar waren het bijvoorbeeld nieuwe computers (lijkt me iets meer noodzakelijk). Als oudercommissie is het dus de taak om het benodigde geld van de ouders los te peuteren. Hoe kun je dat beter doen dan door middel van een feestje. Een echt "bal" nog wel. Ieder jaar vindt dit bal plaats waarbij er kunstwerken van de kinderen en diverse prijzen worden geveild aan de hoogste bieder. Dit gebeurt na het diner, dus als de meeste heren al aardig wat wijn achterover hebben gewerkt. Dan worden het net haantjes. Gaan opzichtig tegen elkaar opbieden. "Ka-ching", kassa!!! Aan het einde van de avond hadden we maar liefst $32.000 bij elkaar. Dat wordt dus een heeeeeel mooi afdakje.

Ik heb er zelf gemengde gevoelens over. Ik vind het nogal genant om in 1 avond zoveel geld op te halen voor zo'n onbenullig iets. Maar ja, wie ben ik. Polyester Polly. Het thema van de avond was " The Red Lantern Ball" en de dress code was Chinees (of een " touch of chinese" ). Hank heeft donderdagmiddag nog even snel voor ons tweeen geshopt bij Paddy's market (een soort Beverwijkse Bazaar in Chinatown) en kwam terug met bijgaande outfits, die niet bepaald van Chinese zijde waren (wel made in China trouwens), maar van 100% puur polyester. Daar kon je geen sigaretje bij in de buurt opsteken. Een paar chopsticks in het haar en klaar is Kees Chinees. Ka-ching!

Onbestemd gevoel

Ken je dat gevoel van “hier klopt ergens iets niet”. Bijvoorbeeld:
De zanger van the Cure blijkt je nieuwe kapper te zijn. Hij is letterlijk uren bezig met minstens twintig ronde borstels in je haar en je moet al een tijdje heel erg nodig naar de WC. Je houdt het echt niet meer en de kapsalon blijkt geen WC te hebben. Je moet samen met Cure zanger en borstels in het haar dwars door een winkelcentrum naar de openbare toiletten en hij blijft voor je deur staan......
Ander voorbeeld: Je rijdt in je stoere auto dwars door dito Australisch landschap, zijnde woestijn, gravelwegen, rood zand, machtige canyons en ranges en ander soort gebergte aan alle kanten, kangoeroes die voorbij hoppen, kortom, echt een Marlboro moment (tegenwoordig niet meer helemaal politiek correct deze vergelijking, maar het is om even het plaatje te schetsen). Op de achtergrond de muziek van K3 die zingen over honingbijen, Romeo’s, en knabbelen aan oren (voor een doelgroep van drie- tot vierjarigen!!).......
Nog eentje: Bij een schoolbal waarbij geld wordt ingezameld voor een afdakje voor de carline (zodat de “arme” schapen niet meer in de zon of de regen hoeven te wachten tot hun moeder met de auto langsrijdt zodat ze alleen maar hoeven in te stappen) en waarbij het thema van de avond “China” is, mag geen collectebus van het Rode Kruis voor de slachtoffers van de aardbeving in China worden neergezet.......
Af en toe klopt er ergens iets niet. Ken je dat?

Red Centre

Sinds gisteren zijn we weer terug in Sydney na een weekje vakantie te hebben gevierd in the Red Centre van Australie. Vanaf Alice Springs zijn we met een 4WD dwars door de desert gereden naar Uluru oftewel Ayers Rock. We hebben hier het echte outback gevoel gehad. Kamperen op een kamelen farm bij Kings Creek station, 's avonds met kampvuur en de mooiste sterrenhemel ter wereld (nergens anders kun je Milky Way zo mooi zien). Natuurlijk zijn we bij Kings Canyon, Kata Tjuta (the Olga's), Simpsons Gap, Standley Chasm, Ormiston Gorge, en alle andere gorges en gaps geweest. Maar aan het einde van de week was ons hoogtepunt toch echt Uluru (Ayers Rock). Ook voor de tweede keer (voor Hank en mij)
weer super indrukwekkend, misschien nog wel meer dan de eerste keer, elf jaar geleden toen we samen aan het back-packen waren. We hebben de eerste avond een prachtige zonsondergang gezien, de tweede avond geen sunset maar wel een spectaculaire donder en bliksem show. Supergaaf was het. Het rode zand zit nog in ons haar. We laten het nog even zitten.