maandag 26 november 2007

Nieuwe gast


Opa is de deur nog niet uit of de volgende gast staat alweer op de stoep. Voor de tweede keer logeert Saartje, een Grand Basset de Bretagne Fauve (zeg ik dit goed zo??), bij ons. Tot groot genoegen van Chiel, want die is dol op haar. Ook Brechje rent de hele dag achter Saar aan. Hoewel rennen, Saar is niet vooruit te branden en doet het lekker rustig aan. We maken veel ommetjes met haar (Hank mag altijd de laatste doen) en ze wordt natuurlijk vreselijk verwend. Best huiselijk hoor, dat tik tik tik van die pootjes die achter je aan drentelen. Morgen wordt ze, jammer genoeg, weer opgehaald.

maandag 19 november 2007

Afscheid opa


Inmiddels zit opa weer in het vliegtuig richting Nederland. Gisteren hebben we nog gefietst met z'n allen over het Sydney Olympic Parc en vanochtend hebben we opa naar het vliegveld gebracht. Altijd weer naar, zo'n afscheid. Iedereen is momenteel een beetje van slag.......

dinsdag 13 november 2007

Laatste week voor opa

Het is alweer aftellen geblazen voor opa. Volgende week maandag vertrekt hij weer naar Nederland. Deze week proberen we nog zoveel mogelijk leuke dingen samen te doen. Vandaag zijn we naar Bondi Beach geweest om naar de Sculptures by the Sea te kijken. Lekker gewandeld langs alle kunstwerken, in het zonnetje koffie gedronken en nog even aan het strand gezeten.

zondag 11 november 2007

Ocker

Australiers hebben natuurlijk hun bekende Ozzie accent, maar ze hebben ook de neiging om alles af te korten. Af en toe snap ik er echt niets van wat ze allemaal zeggen. Ik heb een paar afkortingen verzameld:

1. I'm not much of a Chardy girl, I like my Cabsav.
2. I like my cap with some biccies.
3. I wear undies under my jamies.
4. I wear thongs under my trackie daks.
5. On the beach I wear my cossie and sunnies, bubs wear rashies and some dudes wear budgie smugglers.
6. In the esky I have semsemblanc and some bubbly.
7. I love footie, but I hate pokies.
8. I also hate mozzies, but I love prezzies, especially Chrissy prezzies.
9. I make my brekkie with snags on the barbie.
10. I'm gonna stop now, cause I did some real hard yakka.

dinsdag 6 november 2007

Melbourne Cup


Op mijn lijstje "Typisch Australische ervaringen" kan ik er sinds vandaag weer eentje afvinken. Vandaag was het een belangrijke dag voor alle Australiers, nl. de dag van de Melbourne Cup race. Dat is niet zomaar een paardenrace, nee, het is "the race that stops the nation". Vanaf de lunch werkt er vrijwel niemand meer en kijkt iedereen naar de race. Niet alleen kijken, maar vnl. gokken op de paarden. Gebruikelijk is het om met een groep ergens dressed up te gaan lunchen. Het dressing up kan varieren, maar houdt voor de dames met name "hakken en iets op het hoofd" in. Dat "iets op het hoofd" hoeft niet per se een hoed te zijn (is zelfs een beetje "uit"), maar kan ook (met name) zo'n fladdertje veren of iets dergelijks zijn. Nu was ik door mijn Australische vriendin Nina uitgenodigd om mee te gaan naar een Melbourne Cup lunch in een mooi restaurant. Speciaal voor de gelegenheid heb ik dus ook maar zo'n fladdertje voor op het hoofd gekocht en een stel Australische hakken (of liever: hakjes, want anders val ik gewoon om en dat staat ook niet zo elegant). De lunch was erg leuk, met veel champagne en prachtig aangeklede dames. Er werd gewapperd met geld en ingezet op paarden met exotische namen. Mijn paard, Thunsten Strike (of zoiets), waar ik wel 10 dollar (!!!!!, ja ik blijf natuurlijk een Nederlander) op had ingezet, ging lang aan kop, maar helaas, hij won niet. Bijgaand nog een foto van mij ready to go met ons eigen raspaardje, die zich voor de gelegenheid ook maar eens mooi had aangekleed. 's Avonds had zij zich de hakken en het fladdertje al toegeeigend.

Opa Eep - deel 2

Jaha, die opa Eep! Die heeft toch maar mooi door heel Australie getoerd. Hij heeft heel veel gezien en hij vond het allemaal prachtig. Hieronder een paar foto's van opa bij de Ghan trein van Adelaide naar Alice Springs, opa bij Uluru (Ayers Rock), en opa in Cairns (waar hij heeft gesnorkeld bij het Great Barrier Reef). Na deze prachtige, maar ook inspannende en vermoeiende reis kan hij de komende twee weken in Sydney uitrusten. Hij heeft er wel een hoestje aan overgehouden en zijn stem is een beetje weg. Voor intimi: hij kan nog wel fluiten ...... ; )



vrijdag 2 november 2007

Vergeten vriend

Vergeet ik mij daar toch de possum te vermelden in mijn bericht van eergisteren. Dat is ook een leuk dier in onze achtertuin. Ze komen 's avonds tevoorschijn en zitten in de bomen. Als je er met een zaklamp op schijnt blijft hij stokstijf zitten. Hij kan wel flink wat overlast veroorzaken, met name als hij 's nachts met een hele harde plof op het dak springt. Daar word je wakker van...
In het begin was ik heel erg bang dat er hier ratten zaten, want ik zag overal van die kleine keuteltjes. De meneer van het Pest Control bedrijf er onmiddellijk bij gehaald. Die moest vreselijk lachen, want het bleek gewoon een possum te zijn. Dat was het wel zo'n beetje met die achtertuin. Nee, we hebben GEEN koala's in de boom hangen, er zwemmen geen vogelbekdieren in het zwembad en er hopt ook GEEN kangoeroe langs het terras.
(foto: www.epa.qld.gov.au)