Australische beestjes II

Ik heb al eens vaker geschreven over allerlei enge beestjes in Australie die met venijn kunnen bijten, prikken of je anderszins toetakelen (op dat stukje kreeg ik vervolgens ook venijnige reacties maar dat terzijde). Vooral in ons eerste jaar vond ik dat allemaal heel eng en was vooral in de tuin erg op mijn hoede. Wie weet zat er wel zo’n grote zwarte spinnegriezel naar mijn voeten te loeren als ik de was aan het ophangen was. Of zou er een slang onder de kussens van de bank zitten. Je wordt ook overal bang gemaakt voor die beesten. Funnelweb spinnen (de allerengste) schijnen nl. altijd in luchtbellen in zwembaden te huizen en redback spinnen nestelen zich met name onder je tuinstoel. Nu wonen we hier bijna twee jaar en ik heb nog geen enkele redback spin gezien (behalve in de dierentuin) (even afkloppen). Er heeft wel eens een grote zwarte spin in ons zwembad gedreven, maar die was morsdood en het was maar de vraag of het echt een funnelweb was (jahaaaa, natuuuuuurlijk was dat er een). Schubbige beesten, behalve skinks (mini hagedisjes) en een enkele blue-tongue lizard, huizen er ook niet echt rondom ons huis. Het valt dus allemaal wel mee. Totdat Brechje gisteravond vanuit de tuin gillend binnen komt rennen met de mededeling dat ze gebeten is door iets. Er zat inderdaad wel een duidelijk hapje/prikje en vervolgens begon haar vinger vervaarlijk op te zwellen. O help, wat nu? Dit is toch Australie en het zou zomaar kunnen……….. Naar de huisarts gebeld. “Onmiddellijk langskomen” is het antwoord. Ik ben nogal paniekerig van aard en dergelijk advies maakt het er voor mijn zenuwen niet echt beter op. Uiteindelijk viel het allemaal heel erg mee (zoals gewoonlijk) en bleek het een ordinaire bij te zijn. Wel een Australische dan.
Bij thuiskomst wachtte mij een ander Australisch beest nl. de kookaburra. Mijn favoriet. Die herstelde mijn vertrouwen in de Australische fauna weer. Hij was druk bezig een plakje ham dood te slaan.