Af en toe heb ik moeite om mij in de geest van kinderen te verplaatsen. Althans in die van mijn kinderen. Waarom moeten trappen op je knieen en met drie treden tegelijk worden beklommen? Wat is er leuk aan boterhammen met smeerworst in je ogen smeren? Knieen die echt niet onder de tafel kunnen blijven tijdens het eten. Thuis geen appels lusten en het bij andere mensen met bakken vol wegknagen? Wat is lol van grind of Bluetag in je broekzakken of wasknijpers in je oren? Dagenlang uitkijken naar een "playdate" met dat ene vriendje en als die er is hem geen blik waardig keuren?
Alle soorten honden uit je hoofd kennen maar er geen durven te aaien? Waarom mogen de nagels van je linker kleine teen niet geknipt worden en de rest wel? Met je Nintendo DS in de tuin zitten is volgens mij geen "buiten spelen".
Is het nu echt zoveel leuker om de auto in te komen door de achterbak? Waarom moet het winkelkarretje bij de Woolworths per se achterstevoren rijden?
En als mama al drie keer heeft gezegd dat je niet met die haak mag spelen..........? Zie foto.
Soms snap ik er niks van, maar oooh wat hou ik van ze!
6 opmerkingen:
En soms is het maar beter dat we ze niet snappen... wel zo makkelijk. ;-)
Dat is ook toevallig, wij hebben precies hetzelfde!!!!
en ze zijn bijzonder; unieke mensjes die toch ook sturing nodig hebben.
p.s. "Anoniem zei" is "Annie".
en als je het zo schrijft, kan je er wel weer vreselijk om ze lachen. Marielle
nou helemaal waar, haha!!!
lfs,
Marinet
Een reactie posten