Gezindte

Naast de gebruikelijke indeling in public en private schools, is er hier in Australie ook een onderscheid in scholen in denomination, oftewel religieuze achtergrond. Je hebt hier katholieke scholen, scholen van de Uniting Church, Anglican church, Presbyterian church, moslim scholen, enzovoort, enzovoort. Gisteren had ik het er over met een moeder van school, hoe kinderen beïnvloed worden door de denomination van de school en hoe dat doorwerkt in het gezin. Doet de school aan Jezus, dan is hij thuis vaak ook aanwezig. In de jaren op de protestants-christelijke school in Amersfoort werd Thijmen gegrepen door de mooie liederen over discipelen, tollenaars en herders. Zacheus werd achter op de fiets luidkeels bezongen en de bakker werd gevraagd of ons dagelijks brood wel gezegend was. Ook bij ons thuis werd er regelmatig gepraat over de verhalen uit de bijbel, deden we zelfs een gebedje voor het eten en zongen we ’s avonds over de Here die de wacht over ons houdt. Hoe NCRV. Opa’s en oma’s slaakten een zucht van verlichting. Het kwam allemaal toch nog goed….. Totdat we naar het land Down Under gingen. Onze Australische school heeft helemaal geen religieuze inslag en helaas komt Jezus bij ons thuis dan ook niet vaak meer langs. Soms nog wel op onverwachte momenten zoals in het vliegtuig. Kijkend uit de raampje terwijl we door de wolken vlogen vroegen de heren zich af of ze Jezus konden zien zitten op zijn wolk.
Op zich natuurlijk allemaal helemaal niet goed, ik weet het. Geloof hoort vanuit thuis te komen en niet vanuit de school. Maar ja, soms gaat dat nu eenmaal zo. Jezus zit soms even aan de zijlijn en mag het veld weer op als de spelers er klaar voor zijn. Laten we het daar maar even op houden.
Toch staan we in spiritueel opzicht niet stil. Inmiddels weten we wel al het een en ander van een ander geloof, nl. de Dreamtime. Het thema in Chiel zijn klas op school deze term is Australian Dreaming en worden er met name Aboriginal verhalen en thema’s behandeld. Nu is het Chiel die gegrepen wordt. Vol vuur vertelt Chiel over de Rainbow Serpent die al kronkelend het Australische landschap maakte. Af en toe doet hij een Kangoeroe- of een Emudans en weet hij wat “ochre” is (soort bruingelige verfstof dat veel gebruikt wordt in aboriginal schilderijen). Prachtig vindt hij het allemaal. En wij ook. We wonen per slot van rekening ook in Australie en we proberen zoveel mogelijk van het land en de cultuur in ons op te nemen. That’s the spirit!