Sinterklaas in Sydney

Tijdens de intocht van Sinterklaas in Nederland (die wij hier op de computer hebben gekeken) noemde de Sint ook de "overzeese kinderen." Wij voelden ons zeer aangesproken. Wij zijn dan ook best wel heel erg "overzees" (meer "overzeeser" kun je het niet krijgen)Hier in Sydney zijn de Nederlandse kinderen (en ouders) momenteel erg druk met Sinterklaas. Afgelopen vrijdag hebben we op de school van de jongens geprobeerd aan de Australische kinderen uit te leggen wie Sinterklaas is. Thijmen zit met Julie (ook Nederlands) in de klas, en samen met de moeders hebben we onze eigen goedheiligman gepresenteerd. Alle kinderen moesten een schoen mee naar school nemen, waar in het weekend een zakje met pepernoten, taaitaai, chocolademuntjes en een klein presentje in wordt gedaan. Toch snapten ze er niet veel van. Was het nu wel of niet Santa? Waarom was hij anders? Kenden ze elkaar? Waarom komt hij alleen voor de Nederlandse kinderen? Kan ik vanavond thuis ook mijn schoen zetten? (ja dat kan wel, alleen zal ik eerst je moeder moeten bellen) .

Gelukkig was het allemaal helemaal niet zo ingewikkeld. Tenminste, niet voor onze kinderen. Die kun je nog van alles wijsmaken. Thijmen heeft nog steeds een rotsvast geloof in de Sint. Zelfs het oude trucje van de voordeurbel (onze buurman heeft gisteravond even snel aangebeld en daarna snel weggerend) en een mand vol cadeautjes voor de deur, werkt nog steeds. Die mand was binnen tien minuten uitgepakt en hadden we drie uitgelaten kinderen. Thijmen en Chiel die blij waren met voice transformers, een soort megafoon waar je in kunt praten en waarbij je dan een robotstem of een alienstem krijgt. Brechje die helemaal gelukkig was met roze muiltjes, een roze bril en een roze prinsessenpop (inclusief in de doos een soort jaren negentig hip hop ketting, praaaachtig). Als klap op de vuurpijl kregen we ook nog een doos vanuit Nederland met pepernoten, suikergoed en heel veel chocola (bedankt Marian!!). Maar het echte feest was toch vandaag bij de Nederlandse school. Daar kwam de echte Sinterklaas! (bijna de echte echte, want het schijnt dat het de zoon van Bram van de Vlugt was). Met knikkende knieen gingen de heren naast hem zitten (Brechje durfde helemaal niet) en gaven afgepaste antwoorden. Pfoe, dat was best eng. Want ook al zit je dan helemaal in Sydney, Sinterklaas was opeens wel heel dichtbij.