Mark en Nicole

Sinds kerstavond zijn Mark en Nicole op bezoek. We hebben gezellig met z'n allen kerst gevierd, zonder kerstgevoel maar wel met familiegevoel. Want het is toch wel leuk als er familie is met kerst, en we vinden het ook erg leuk dat zij er zijn.

Met z'n allen bij de mismistree, zoals Brechje de kerstboom noemt, en in het zwembad. Blijft toch raar, kerst in je korte broek.

Inmiddels is het weer hier ook weer stukken beter geworden, dus we kunnen weer naar het strand, in het zwembad plonzen, buiten eten en dergelijke. Sydney is opeens weer stukken leuker na weken grijze lucht en regen. We zijn allemaal helemaal in vakantiestemming (Mark en Nicole sowieso want die zijn ook echt op vakantie, de jongens ook want die hebben grote zomervakantie en nu hoor ik al een heleboel mensen denken: "Marike ook, want die heeft de hele tijd vakantie", dat is ook zo, maar zit de stemming er niet altijd in).

De kinderen vinden het prachtig dat oom Mark en tante Nicole er zijn. Brechje heeft al haar pijlen op haar oom gericht en doet openlijke versierpogingen. Eergisteravond mochten Hank en ik een avondje weg (vanwege het heuglijke feit dat wij al 1 jaar getrouwd zijn), en pasten oom en tante op. Dat was nog eens handig en hebben wij heerlijk gegeten bij Le Kiosk aan het strand bij Shelley Beach.

Maar, de klapper op de vuurpijl hadden wij toch wel vandaag. We hebben nl. een zeilboot

gehuurd en hebben daarmee in de Sydney Harbour (en natuurlijk onder de Sydney Harbour Bridge door) gevaren. Ideaal weer, zonnetje en wind, prachtige boot en super view.
Iedereen heeft er enorm van genoten, want dit is toch echt wel het ultieme "Sydney-gevoel". Dan ben ik stiekem toch best wel een beetje trots dat ik hier "gewoon" woon.