Een jaar in Engeland

Vorig jaar op 1 januari arriveerden wij vanuit Australie in Engeland. Na een jaar is het weer tijd voor reflectie. Een jaar in Engeland is voor mij een jaar in regenlaarzen. Het advies om na aankomst in Engeland als eerste een regenjas en een paar wellies aan te schaffen hebben we niet in de wind geslagen. Het was de beste aanschaf van het jaar. Elke dag ploeg ik in mijn blauwe wellies door de zompige klei. Na vijf minuten zijn ze al drie kilo zwaarder door alle klei die eraan blijft hangen want bij elke stap wordt de bonk groter. Geweldige work-out voor de bovenbeenspieren. De hele familie loopt in het weekend uitsluitend in laarzen. Ik hoef geen gewone schoenen meer te kopen want we dragen ze toch niet. En vergeet ook die elegante trippelhakjes die zo leuk onder een jurkje staan maar. Ook onder een zijden jurk gaan rubberen laarzen. Maakt niet uit, niemand kijkt er van op. Het is zelfs zo dat hier in Engeland er een "mode" bestaat in regenlaarzen. Je hebt natuurlijk de ordinaire laarzen bij het tuincentrum, dan heb je nog de duurdere Hunters en nog een stapje duurder de Aigles. Maar er zijn zelfs laarzen met hakjes (leuk voor onder dat jurkje), rubberen laarzen met een exclusieve bovenkant van leer of bont, en zelfs Chanel/Burberry en andere dure designermerken regenlaarzen. Regen is hier een essentieel onderdeel van het dagelijks leven. Je kleedt je er niet alleen naar, ook alle conversaties beginnen altijd met een opmerking over het weer. Altijd. Met iedereen. Ook al is het klimaat hier al eeuwen hetzelfde, toch zijn de mensen er altijd weer verbaasd over. "Very wet today, isn't it?", "They say it'll be sunny tomorrow", "Freeeeeezing today". Wanneer je het verschil kent tussen "scattered showers", "showery outbreaks" en "intermittent rain" weet je dat je echt ingeburgerd bent in Engeland. Het duurt ongeveer een jaar.