Traffic update

Vic Lorusso is de Australische verkeersman op radio en televisie. Vic geeft ons dagelijks de actuele stand van zaken op de wegen in Sydney. Vanuit zijn helikopter (the "traffic chopper") houdt hij bij waar de files staan, of de Eastern Distributor weer eens vastzit, of er vrachtwagens op de Pacific Highway zijn omgekieperd en zulk soort dingen. Altijd als ik hem hoor krijg ik lachkriebels. Deze, overigens ook behoorlijk Australisch uitziende, man spreekt in “strine” (straaaiiiiiine, kort voor "Australian" met je tanden op elkaar ) (‘ow yer goin?). Omdat hij ook nog door een telefoon ratelt met een helikopter als achtergrondgeluid, klinkt hij als een opgeschrikte moedereend die een indringer bij haar jongen wil wegjagen. Hoe vervelend mijn familie het ook vindt, ik moet hem altijd nadoen, ik kan het niet helpen. Lekker even hardop kwaken. Helaas heb ik Vic en zijn helikopter nog nooit zien rondcirkelen terwijl ik mij toch dagelijks op de wegen in Sydney begeef. Om Vic moet ik wel lachen maar na drie jaar “on the road” weet ik nog steeds niet of ik nu moet lachen of huilen om de weggebruikers hier. In het algemeen houdt men zich keurig aan de maximum snelheid, want je verliest punten van je puntenrijbewijs als je gesnapt wordt. Punten kwijt is rijbewijs kwijt. Maar blijkbaar moet de dagelijkse verkeersfrustatie toch ergens anders in geuit worden. Met name in toeteren. Daar houden ze erg van, die Australiers, van toeteren. Als je 1 seconde te laat reageert bij het stoplicht wordt er getoeterd. Als je je lichten overdag aanhebt gaan ze toeteren of met groot licht knipperen. Pas stond ik in de rij bij een stoplicht dat erg lang op rood bleef staan. De eerste auto in de rij ging dus maar toeteren tegen het stoplicht. Er wordt getoeterd als je je eigen oprit wil inrijden. Rotondes geven ook altijd reden tot toeteren. Ik doe het inmiddels ook. Lekker toeteren. Of terugtoeteren als er tegen mij getoeterd wordt. Een soort schelden met de claxon. Ik moet toegeven dat het ook echt even bevrijdend kan werken, dat toeteren. Maar soms kan toeteren ook heel genant zijn. Als je bijvoorbeeld hebt getoeterd en je komt erachter dat het tegen een oud vrouwtje was. Dan wil ik eigenlijk wel even uitstappen om sorry te gaan zeggen dat ik had getoeterd. Maar dat kan dan niet want je rijdt dan al weer. Wat ook vrij vervelend is, is dat ze in de rij voor het stoplicht enorme ruimtes tussen de auto’s laten. Er passen soms wel twee auto’s tussen. Tegen de tijd dat het stoplicht op groen springt hebben ze zoveel tijd nodig om op te trekken dat het stoplicht dan altijd weer net rood is als ik er eindelijk bij aan kom. Aansluiten kennen ze niet. Misschien moet ik me maar gaan verplaatsen per helikopter. Zal ik het eens met Vic aanleggen? Hey mate, ‘ow yer goin? Kwaak, kwaak, kwaak. Mmmmm, toch maar niet. Mijn familie zou dat nl. heeeel vervelend vinden….. (Vic, niet de helikopter).