Leuk in Engeland; echte oude kastelen zoals Warwick Castle.
De jongens kregen het zwaard niet uit de steen en zijn dus geen koning, en
een echte "ridderes" heeft natuurlijk altijd haar handtas bij zich.
woensdag 12 mei 2010
zaterdag 8 mei 2010
maandag 26 april 2010
Mooi Cornwall
Niet uit een vakantiefolder, maar uit eigen hand. Cornwall is een superleuke plek voor vakantie met kinderen. Strand met heel veel rockpools, fietsen over de Camel Trail, fish & chips eten bij Rick Stein in Padstow, wandelen over de Bodmin moor enz enz. Helemaal leuk (mits de zon schijnt of het in elk geval droog is)!
Wij zijn gelukkig van de regenvloek verlost want we hadden een vakantie in de ZON! en dat in Engeland!
woensdag 21 april 2010
vrijdag 9 april 2010
Engels - deel 2
Wij dachten inmiddels Engels te spreken........
Na Australisch engels zijn we weer terug bij Engels engels. We kunnen nu weer trousers aan ipv pants. Zucchini's zijn weer gewoon courgettes en eggplants zijn weer aubergines. Terug bij hoe we op school hebben geleerd. Dacht ik.
De eerste problemen beginnen alweer met het begroeten. Bij " Hello how are you?", de standaardgroet in Australie, kijken ze vreemd op en reageren voorzichtig "well, I'm okay?". Met andere woorden, wat moet je van me? Of je krijgt het hele verhaal over de slechte rug en de diagnose van de dokter. Geen how are you's dus maar weer.
Vraag in een winkel nooit om thongs (Australisch voor teenslippers) voor de kinderen. Je krijgt het antwoord dat ze tangaslips niet in kindermaten verkopen. Bij het bezichtigen van huizen riep ik in elk huis dat een bepaalde kamer een mooie rumpus room zou kunnen zijn. In Australie is dat de TV/speel kamer. Er werd telkens gegniffeld. Blijkt dat in Engeland een rumpus een wild feest is.
Aankleden geeft ook problemen. Als je je vest aandoet, trek je een hemdje aan (een singlet in Oz). Als je echt je vest aan wilt, doe je een cardigan aan. Broeken zijn trousers, maar niet bij een trainingspak. Dat zijn je bottoms. Regenlaarzen zijn geen gumboots maar wellies.
Met "Tea" krijg je geen thee, maar avondeten. Daarna krijg je altijd "pudding". Dat kan van alles zijn, van ijs tot taart. Maar pas op als je "black pudding" bestelt. Dan krijg je bloedworst als toetje. Dat eten ze dan weer niet als dessert, maar als ontbijt. Hoe moeilijk kun je het maken.
Je moet ook erg op je woorden passen als je met Engelse mannen spreekt. Voor je het weet zit je in de problemen. Pas sprak ik met een vader op school die ik nog niet kende. Een gewoon gesprek over koetjes, kalfjes en kinderen op school. Aan het einde van het gesprek zei ik beleefd "it was nice meeting you". Hij keek mij daarbij erg vreemd aan, alsof ik hem een oneerbaar voorstel had gedaan en antwoordde verder ook niet meer. Nadien groet hij mij erg voorzichtig. Begroet ook nooit een engelse man met drie zoenen op de wang, zoals we in Nederland doen. Raken ze erg van in de war. Eentje vertelde mij dat drie zoenen voor mannen een beetje "racy" was, maar gaf mij daarna een kort tikje op de billen. Hoezo racy? Racey? Ken je ze nog? "Come on baby lay your love on me, oooohhh, baby let your love go free now. Come baby lay your love on me, baby, baby, baby, got the love I need now." Racey had deze hit in 1978. Ik was toen 9 jaar en zong 'm fonetisch mee. Toen sprak ik geen Engels. Dertig jaar later nog steeds niet.
Na Australisch engels zijn we weer terug bij Engels engels. We kunnen nu weer trousers aan ipv pants. Zucchini's zijn weer gewoon courgettes en eggplants zijn weer aubergines. Terug bij hoe we op school hebben geleerd. Dacht ik.
De eerste problemen beginnen alweer met het begroeten. Bij " Hello how are you?", de standaardgroet in Australie, kijken ze vreemd op en reageren voorzichtig "well, I'm okay?". Met andere woorden, wat moet je van me? Of je krijgt het hele verhaal over de slechte rug en de diagnose van de dokter. Geen how are you's dus maar weer.
Vraag in een winkel nooit om thongs (Australisch voor teenslippers) voor de kinderen. Je krijgt het antwoord dat ze tangaslips niet in kindermaten verkopen. Bij het bezichtigen van huizen riep ik in elk huis dat een bepaalde kamer een mooie rumpus room zou kunnen zijn. In Australie is dat de TV/speel kamer. Er werd telkens gegniffeld. Blijkt dat in Engeland een rumpus een wild feest is.
Aankleden geeft ook problemen. Als je je vest aandoet, trek je een hemdje aan (een singlet in Oz). Als je echt je vest aan wilt, doe je een cardigan aan. Broeken zijn trousers, maar niet bij een trainingspak. Dat zijn je bottoms. Regenlaarzen zijn geen gumboots maar wellies.
Met "Tea" krijg je geen thee, maar avondeten. Daarna krijg je altijd "pudding". Dat kan van alles zijn, van ijs tot taart. Maar pas op als je "black pudding" bestelt. Dan krijg je bloedworst als toetje. Dat eten ze dan weer niet als dessert, maar als ontbijt. Hoe moeilijk kun je het maken.
Je moet ook erg op je woorden passen als je met Engelse mannen spreekt. Voor je het weet zit je in de problemen. Pas sprak ik met een vader op school die ik nog niet kende. Een gewoon gesprek over koetjes, kalfjes en kinderen op school. Aan het einde van het gesprek zei ik beleefd "it was nice meeting you". Hij keek mij daarbij erg vreemd aan, alsof ik hem een oneerbaar voorstel had gedaan en antwoordde verder ook niet meer. Nadien groet hij mij erg voorzichtig. Begroet ook nooit een engelse man met drie zoenen op de wang, zoals we in Nederland doen. Raken ze erg van in de war. Eentje vertelde mij dat drie zoenen voor mannen een beetje "racy" was, maar gaf mij daarna een kort tikje op de billen. Hoezo racy? Racey? Ken je ze nog? "Come on baby lay your love on me, oooohhh, baby let your love go free now. Come baby lay your love on me, baby, baby, baby, got the love I need now." Racey had deze hit in 1978. Ik was toen 9 jaar en zong 'm fonetisch mee. Toen sprak ik geen Engels. Dertig jaar later nog steeds niet.
woensdag 7 april 2010
Easter 2010
Ze zijn net de deur uit. Twee opa's en een oma die de Pasen hier hebben doorgebracht. Eieren verven, een Easter egg hunt in de tuin (waarbij de eekhoorns er met de chocolade eieren vandoor gingen), the Messiah in de Royal Albert Hall, het Paasverhaal voorgedragen door Thijmen, een uitgebreide Paasbrunch en veel wandelen in de omgeving. Veel Paselijker kan het niet.
dinsdag 30 maart 2010
Nummer 4 op komst
Het is zover. Nummer 4 is op komst. Op 8 mei komt hij bij ons wonen. Een Airedale terrier pup, thans twee weken oud. Hij heeft een lange officiele naam, maar bij ons gaat hij Basil heten. Bij een Engelse hond hoort een Engelse naam en wie is er nu meer engels dan Basil Fawlty? In mei zal Basil er ongeveer zo uitzien als op de foto hiernaast.
Wij zijn er helemaal klaar voor. We hebben de tijd, de ruimte en we wonen in het meest hondvriendelijke land ter wereld.
Abonneren op:
Posts (Atom)
